X
تبلیغات
مهر و ماه

 

 

پس از سالیانی سلام...

هنوز هم سلام و همیشه سلام... اینبار تنها آمدم که بگویم هستم. گرچه نمیدانم چرا این مدت حسب حالی ننوشتیم و شد ایامی چند.دوستان عزیزم سپاس دارم از محبتها و دلگرمی ها ی شما عزیزان که زمستانی با آن گذراندم.

این مطلب اولین و تنها ترین مطلب غیر شعری این وبلاگ تا به اکنون است. دلیلی که مرا به نوشتن آن واداشت چیزی نیست جز یاداوری خودمان به خودمان و یاداوری تمام آرمان ها و افکار و اعتقادات و همه ی انچه که میشود من... میشود تو... میشود ایران.

با رای ندادن بر این نکته تاکید میکنیم که ما حق انتخاب سرنوشت خود را نداریم. با رای ندادن میپذیریم که شایسته ی دموکراسی نیستیم. با رای ندادن دهان خود را برای اعتراض میبندیم. با رای ندادن هیچ اتفاق زیبا و شایسته و نیکویی برای من و تو رخ نخواهد داد. بیایید  برای سرزمینمان سرنوشتی شایسته رقم بزنیم. بادا که آیندگان از ما با افتخار یاد کنند.بادا...  پس بگوییم:

                          "رای میدهم"

 

نوشته شده توسط حسام الدین باتمانی در ساعت 16:9 | لینک  | 




سنگی در مسیل

       می گرید و رودخانه جریان می یابد...

                        در سوگ گلی که روزی آب با خود برد.



نوشته شده توسط حسام الدین باتمانی در ساعت 23:48 | لینک  | 

 

 روی دستش گرفتند

                        با احترام

                             برای اولین بار                   

                         جمعیت انبوه زیر تابوت.

 



 

نوشته شده توسط حسام الدین باتمانی در ساعت 1:24 | لینک  | 

 



کباب کبوتر

سور همسایه ها

سوگ پیرمرد کفتر باز.



 

نوشته شده توسط حسام الدین باتمانی در ساعت 4:15 | لینک  | 



شبی شهریوری،

        شهاب باران بوسه ی فرشتگان

                که ماه مست میخک و اسفند است و

                     باد بوی خوش از یاد رفته ای از دوردستها می آورد

تمام قطارهای جنوب را جا می گذارم

             از راهی مخفی می آیم میان خوابهایت

                                   همین شعر را برایت میخوانم

به این سطر که میرسم بیدار می شوی

           من نیستم و تعبیر خواب زن هم که معلوم است...

                     فراموش می کنی مرا

                                              فراموش می شوم

                                                      در شبی شهریوری

                                                                بی شهاب و ماه و میخک...




نوشته شده توسط حسام الدین باتمانی در ساعت 20:53 | لینک  | 

 

 

دویدیم و دویدیم و...

 

          بریدیم٬

 

              نرسیدیم.

 

 

همین.

 

 

نوشته شده توسط حسام الدین باتمانی در ساعت 5:9 | لینک  | 

 

 

همینجا به خاک بسپاریدم

 

                       پای همین چشمه.

 

 

   

        چشمان سرمه سیر٬

 

           مست بوی میخک و اسفند٬

 

                  پرچم گیسو به دست باد٬

 

                                            می آید

 

      و پر کردن کوزه ای را به انتظار می نشیند.

 

 

 

همینجا به خاک بسپاریدم

 

                   پای همین چشمه.

 

 

 

 

نوشته شده توسط حسام الدین باتمانی در ساعت 15:59 | لینک  | 

برای خواهر دوری که گاه باد عطر دعاهایش را می آورد: نیلوفر

 

 

 

 

امشب که ماه کامل است

 

      من و ترانه ی جیرجیرک ها و تماشا.

 

                 تو هم بخواه به خوابم بیایی٬

 

                            خاطرت جمع

 

 

                            این امن ترین قرار ملاقات است.  

 

 

 

 

پ.ن.1:زمانی قرار های ملاقات نا امن بود...

 

پ.ن.2:نمیدانم باید از کدام علامت نگارشی استفاده میکردم.

 

پ.ن.3:...

 

نوشته شده توسط حسام الدین باتمانی در ساعت 14:46 | لینک  | 

 

 

کویرهم که باشم

 

     همیشه شقایقی وحشی خواهم داشت

                                          

                                        برای خرمایی گیسوانت.

 

 

                                                      حالا تو هی بر من نبار...

 

 

 

نوشته شده توسط حسام الدین باتمانی در ساعت 3:21 | لینک  | 

 

 

سینه ی خیس مادری ام

 

        ـ کودک از دست داده ـ

 

                    که گاه و بیگاه رگ میکند...

 

 

          اینروز ها که نیستی.    

 

 

    

نوشته شده توسط حسام الدین باتمانی در ساعت 1:49 | لینک  |